Onomatopeje w różnych językach: Cock-a-doodle-doo czy Chicchirichì?

Używamy ich na co dzień i czasami mogą ułatwić komunikację pomiędzy osobami posługującymi się różnymi językami: nie mówimy tu o gestach (chociaż, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, kliknij tutaj!), ale raczej o innym urządzeniu językowym znanym jako onomatopeja. To słowo - które, powiedzmy to sobie szczerze, każdy przynajmniej raz w życiu starał się przeliterować! - pochodzi ze starożytnej greki i składa się z dwóch słów: "Ôνομα" (rzeczownik/imię) i "ποιέω". (do zrobienia). Więc to słowo dosłownie oznacza "tworzyć nazwy".

Onomatopeje są zasadniczo dźwiękami wyrażonymi w formie pisanej (think slurp w komiksie) i, patrząc na jego etymologię, samo słowo onomatopeja zdecydowanie brzmi jak bardzo pasująca denominacja, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę, jak różne i tym samym arbitralne onomatopeje wyglądają w różnych językach. Prawda jest taka, że przyczyna tych różnic jest o wiele bardziej związana z naturą każdego języka i zakresem dostępnych w nim dźwięków niż arbitralna. Oczywiście psy szczekają tak samo wszędzie na świecie, nawet jeśli ich wielkość może oznaczać niewielkie różnice (więcej na ten temat później!), ale języki przetwarzają ten sam dźwięk na różne sposoby ze względu na charakter ich fonetyki, która może preferować pewne spółgłoski lub samogłoski do opisania konkretnego dźwięku.

Mimo to, niektóre onomatopeje mogą być bardzo niejasne, jeśli porównać je z ich odpowiednikami w innych językach. Dlatego też w świecie lingwistyki zawsze toczyła się dość gorąca debata na temat tego, czy onomatopeje są rzeczywiście wynikiem arbitralnego tworzenia słów, czy też raczej wynikiem racjonalnego procesu. Niezależnie od swojego pochodzenia, onomatopeje są z pewnością bardzo fascynującym narzędziem językowym i często pomagają nam dotrzeć do przekazu bardziej niż inne słowa. Zapoznaj się z listą pięciu naszych ulubionych onomatopei i ich odpowiedników w innych językach!

Woof woof Wśród różnych rodzajów onomatopei, które istnieją, odgłosy zwierząt są jednymi z najbardziej powszechnych. Weźmy na przykład szczekanie psa. W języku angielskim, dźwięk, który wydaje będzie czymś w rodzaju "woof woof", ale jak to się dzieje, że "guau guau" (gwow gwow) w języku hiszpańskim? Czy wiedziałeś, że w niektórych językach onomatopea zmienia się w zależności od wielkości psa? W języku rosyjskim, "гав-гав" (gaf-gaf) jest dość ogólny, który może być użyty dla każdego psa, podczas gdy "тяф-тяф" (tyaf-tyaf) jest używany tylko dla małych! Trochę jak różnica między "woof woof" a "yap yap".

Bang Ten może się również znacznie zmienić w różnych językach. Podczas gdy w języku angielskim słowo "bang" jest zazwyczaj pisane jako "bang", a w japońskim "バーンバーン" - co w tłumaczeniu byłoby czymś w rodzaju "ban ban", czyli całkiem podobnym do angielskiego - po francusku ten dźwięk jest zwykle pisany jako "boum" (bum).

Cock-a-doodle-doo Ten nie mógł trafić na listę! Angielska onomatopeja dla koguta to dość osobliwy "cock-a-doodle-doo", który według niektórych może pochodzić z popularnego rymowanki, nagranej po raz pierwszy w końcu XVIII wieku. Co ciekawe, angielska onomatopeja wyróżnia się spośród swoich odpowiedników w większości innych języków, przynajmniej w Europie, gdzie forma pisana tego brzmienia skupia się na brzmieniu gutturalnym /k/ (pisane jako "k" lub "c" w zależności od języka). W języku włoskim, na przykład, dźwięk ten jest napisany jako "chicchirichì", a w hiszpańskim jako "kikiriki" (oba wymawiane jako "keekeereekee").

Nom nom Onomatopoeias opisujące dźwięki, które wydajemy podczas jedzenia i picia są obfite, a ten do jedzenia wydaje się być dość spójny w wielu językach. Angielski "nom nom" to rzeczywiście "gnam gnam" po włosku i "nham nham" po portugalsku, oba wymawiane mniej więcej jako "nyam nyam".

Pukanie Pukanie Ostatnie, ale nie mniej ważne, pukanie do drzwi. Podobnie jak w przypadku wielu innych onomatopei, pukanie jest zazwyczaj przedstawiane za pomocą dwóch słów, lub lepiej jednego słowa powtórzonego dwa razy: patrz angielski "knock knock" lub niemiecki "klopf klopf" (klopf klopf). Jednak w języku arabskim, urządzenie do podwajania jest... podwojone! Onomatopeja dla pukania to "دق دق". (daqq daqq), i to pochodzi od czasownika "دَقَّ" (daqqa), który sam jest znany w gramatyce arabskiej jako czasownik podwójny - czyli taki, w którym dwie ostatnie spółgłoski korzenia są takie same, a więc podwojone.

Kategorie:

Autor

Zespół tlumaczymyangielski.pl